ความอดทน การพึ่งพาอาศัย และการเสพติด

ความอดทน คือเมื่อบุคคลต้องการยาในปริมาณที่สูงขึ้นเพื่อให้รู้สึกถึงผลที่ต้องการ (1). นี่คือเหตุผลที่หลายคนเริ่มใช้ยามากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งนี้เป็นอันตรายอย่างยิ่งและอาจนำไปสู่ความเสี่ยงที่จะให้ยาเกินขนาด

การพึ่งพาอาศัยกัน หมายความว่า หากบุคคลหยุดใช้ยา ร่างกายของพวกเขาจะเริ่มแสดงอาการถอนยา ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้แม้ว่าจะใช้ยาตามคำแนะนำของแพทย์ก็ตาม (1).

ติดยาเสพติดอย่างไรก็ตาม เมื่อบุคคลไม่สามารถหยุดเสพยาได้ แม้ว่าการใช้ยานั้นจะส่งผลเสีย (1). สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตว่าการติดฝิ่นไม่ใช่ความล้มเหลวทางศีลธรรม แต่เป็นโรคเรื้อรัง เช่นเดียวกับที่คุณจะทำสำหรับโรคหัวใจหรือมะเร็ง การค้นหาตัวเลือกการรักษาที่หลากหลายและบริการที่ครอบคลุมเป็นสิ่งสำคัญ

การพึ่งพาอาศัยกันจะเกิดขึ้นก่อนการติดยาเสมอ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ติดยาจะติดยาได้ ผู้คนสามารถมีความอดทนสูงต่อยาได้โดยไม่ต้องพัฒนาสิ่งเสพติด ดิ เว็บไซต์สถาบันยาเสพติดแห่งชาติ มีรายละเอียดมากขึ้นในหัวข้อนี้

อ้างอิง

1. NIDA. (12 มกราคม 2017). ความทนทานต่อยา การพึ่งพายา และการเสพติด: อะไรคือความแตกต่าง? สืบค้นเมื่อจาก https://archives.drugabuse.gov/blog/post/tolerance-dependence-addiction-whats-difference เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2021

ความเสี่ยงด้านสุขภาพของการติดฝิ่นคืออะไร